Skip to content

24 Ιουλίου, 22:21

Λυπάμαι τους ανθρώπους που πουλάνε χαρτομάντιλα στα φανάρια, τους ανθρώπους που δουλεύουν στα μπουζούκια, τις στριπτιτζούδες-θύματα trafficking, αλλά η κατηγορία ανθρώπων που βρίσκεται στο #1 της λίστας του οίκτου μου είναι αυτοί που κοιμούνται στο πάτωμα του καραβιού όταν ταξιδεύω. Τους βλέπω και κλαίω.  Γιατί πόσο παρατημένος πρέπει να είσαι, πόσο κουρασμένος απ’ τη ζωή, για να ξαπλάρεις σε μια κουβερτούλα χάμω, στη μοκέτα τη λερωμένη από τότε που πρωτοτοποθετήθηκε στο καράβι το 1988, με το μάγουλο πρακτικά κολλημένο στη δονούμενη λαμαρίνα του πλοίου, και να κοιμάσαι μακάρια; Ένιωσα τύψεις όταν βγήκα απ’ την καμπίνα για να πάω να πάρω ένα νεράκι, και πάτησα αυτόν που κοιμόταν έξω απ’ την πόρτα.