Κολασμενες Διακοπες

Παρ’ όλο που πεινάω του θανατά και νυστάζω πρέπει να πάμε για μπάνιο, γιατί έξι μέρες έχουμε όλες-όλες, μου λέει, οπότε πρέπει να κάνουμε όσα περισσότερα μπάνια γίνεται, όπως όταν ήμασταν παιδάκια και μετράγαμε τα μπάνια και τα παγωτά. Της λέω ότι αν πάει μόνη της για μπάνιο θα με νικήσει, και μετά θα της πάρω και παγωτό και θα κερδίσει και σ’ αυτό. Το βλέμμα πάλι. Πηγαίνουμε στην παραλία μπροστά στο χωριό για πιο γρήγορα, στην οποία το νερό έχει τη θερμοκρασία ούρων και τη διαύγεια κοκακόλας. Κάνω μια βουτιά και αισθάνομαι σαν το παιδάκι στο Slumdog Millionaire που ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα και ήθελε πάρα πολύ να πάει να δει τον σταρ του σινεμά. Βγαίνω, αποκοιμιέμαι στην ξαπλώστρα κι όταν ξυπνάω μ’ έχει πιάσει ο ήλιος. Το δεξί μισό μου είναι ροδοκόκκινο σαν τον Μπέιμπ το γουρουνάκι. Ο υπόλοιπος είμαι κάτασπρος. Για πρώτη φορά στις διακοπές μας, εκείνη ξεκαρδίζεται στα γέλια.