Πάλι στην παραλία –σε άλλη παραλία, με ακόμα περισσότερο κόσμο. Προσπαθώ να μη γκρινιάζω στην παραλία. Δεν είναι εύκολο. Μόλις σηκώθηκαν οι δίπλα με τις ρακέτες εκείνη με κοίταξε με βλέμμα θανατηφόρο. Ήταν πιθανότατα η πρώτη φορά που οι δίπλα έπιαναν ρακέτα στα χέρια τους –ήταν πιθανότατα και η πρώτη φορά που περπατούσαν στα δύο πόδια. Την πρώτη φορά το μπαλάκι έπεσε στον καφέ μου. Δεν είπα τίποτα. Τη δεύτερη στην εφημερίδα, ενώ τη διάβαζα. Δεν είπα τίποτα. Την τρίτη έπεσε στο κεφάλι της. Σηκώθηκε απ’ την ξαπλώστρα και τους είπε, λίγο πολύ, «να φύγετε, να πάτε αλλού», αλλά με γαμοσταυρίδια. Ήξερα ότι αυτή θα ήταν η κορύφωση της ημέρας, ίσως και των διακοπών ολάκερων.
Τι ειναι αυτο
Ένας Έλληνας πάει διακοπές και καταγράφει τις εμπειρίες του σε ένα blog, ως μέσο ψυχανάλυσης, για να μην αναγκαστεί να καρυδώσει τη γυναίκα του, τους φίλους του και, τελικά, τον εαυτό του παραθερίζοντας στην υπέροχη αυτή χώρα.Ποιος ευθυνεται γι’ αυτα τα αισχη
Γραψου Συνδρομητης
Blogroll


